navdêr
girar, birincê yan savarê kelandî û ziwa
- de
- Pilau
- en
- pilaf / pilau
- nl
- pilav
- tr
- pilav / amnios suyu / çağnak
Etîmolojî
Hevreha farisî پلاو (pilav) ji sanskrîtî [Peyv?] पुलाक (pulake: tirarê birincê) ji पुल् (pul: girik, kom, gumtil). Wek pilav ketiye tirkî û jê belavî zimanên ewropî jî bûye.