Jûjî

piyon

/piˈjoːn/

navdêr
  1. Cûnê kabikan yê herî zêde (heşt bo her lîstikvanî) yên ku tenê dikarin pêşve bilivin.

    de
    Bauer
    en
    pawn
    nl
    pion
    tr
    piyon

Etîmolojî

Ji fransî pion.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

piyon — ferhenga kurmancî · Jûjî