Jûjî

polen

/poːˈlɛn/

navdêr
  1. gerik, toza nebatan, tovê riwekan, toza kulîlkan (ya ku ba digerrîne daku li derek din şên bibe)

    de
    Blütenstaub / Pollen
    en
    pollen
    nl
    stuifmeel
    tr
    polen / çiçek / tozu

Etîmolojî

Bi rêya fransî yan îngilîzî pollen ji latînî pollen (“ar, toz”).

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

polen — ferhenga kurmancî · Jûjî