navdêr
saqo, çakêt, manto, palto, cilê stûr yê mirov bi taybetî zivistanan dike ber xwe û zik û pişta mirovî digire
- de
- Mantel / Umhang / Deckmantel
- en
- cloak / mantle / cape / coat
- nl
- jas / mantel
- tr
- manto / palto / kaput
Etîmolojî
Hevreha tirkî kaput, sirboxirwatî kaput, ji fransî capote ji îtalî cappotto ji latînî capa ku herwiha serekani قباء (qebai) ya erebî, cibe û eba ye jî. Ji eynî rehî bi rêya fransî şap, şapel, şewqe.