Jûjî

qavî

/qɑːˈviː/

navdêr
  1. şêlan, dizî , birina tiştekê/î bêyî hay û rizadiliya xwedana/ê wî tiştî.

    en
    theft / stealing / robbery / burglary
    tr
    soygun / hırsızlık

Mînak

  • Emerîkê Serdar, Gundê Me (çîrok), Yêrêvan, 2006.

  • Heciyê Cindî, Meselok û Xeberokêd Cmaeta Kurda (folklor), Yêrêvan, 1985.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

qavî — ferhenga kurmancî · Jûjî