navdêr
Amanek kûr e xwarin tê de tê kelandin.
- de
- Kessel / Kochtopf
- en
- kettle
- nl
- ketel
- tr
- kazan / kettle / ketıl / su ısıtıcısı
Mînak
Ew sûxteper Memo û TacdînXweş çûne şikarê kebk û qazanNagah bi ser ve şubhê bazan
Etîmolojî
Ji tirkî kazan (“qazan”) ji kazmak (“qewartin, nicirandin”), bi tirkiya kevn kazğan (qazan) ku serekaniya peyva qûşxan ya kurdî ye. Bi tirkiya osmanî قزان (qezan) û قزغان (qezẍan) bû.