Jûjî

qeb

navdêr
  1. pêşbirk, pêşbazî, reqabet, hevrikî

    en
    defiance / stump / blatant / duei
    tr
    rakip / güreş

Mînak

  • Ev heywanên di bin me de guneh in. Were em ê peya bibin qebê hev û du bikin.

  • Qebê wî dixwazin.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

qeb — ferhenga kurmancî · Jûjî