Jûjî

qed

navdêr
  1. parî, parçe, ker, pirt, pişk, beş

    en
    lain / piece / trunk

Mînak

  • Qedek nanî û firek avê.

  • Toz û xubara seherê ber çimenQed neşere t-tîbe we-bi-l-miski fahFêris û rimbaz-i gihan yek bi tîr

Etîmolojî

Ji erebî قطع (qet'), hevreha aramî ܩܛܥܐ (qet'a), îbranî קטע (qet'a). Ji eynî rehî: qedandin, qedîn, qet, qetandin, qeten, qetiyen, qetîn, qete, qite...

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

qed — ferhenga kurmancî · Jûjî