navdêr
qelemdar, nivîskar, qelembidest, nivîser, nivîsevan, kesa/ê ku di hunera nivîsînê de zîrek e, kesa/ê ku xweş dinivîse
- tr
- kalemşor
Etîmolojî
Hevreha tirkî kalemşor, ji qelem + ji farisî ـشور (-şûr, “-şor, yê ku tiştekî baş bi kar tîne”) ji شوريدن (şûrîden, “1. têk vedan, têkil kirin, tevlihev kirin 2. şûştin 3. biserketî bi kar anîn”). Ji eynî rehî: sîlehşor û şoreş.