Jûjî

qemitîn

1.navdêr
  1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

    tr
    bronzlaşma / haşlanma / kararma / kavruluş
2.lêker
  1. şewitîna cilan li ber têhna agir

    de
    kleben / anfrieren / Erstarren
    en
    coagulate / congeal / slough
    tr
    bronzlaşmak / haşlanmak / kavrulmak / bronzlaşma

Mînak

  • Di çarçoweya dîmeneke dî de, hilma çoleke bêserûber, di bin rewq û şewqa tavê de diqemitî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

qemitîn — ferhenga kurmancî · Jûjî