Jûjî

qencî

/qɛnˈd͡ʒiː/

navdêrmêza
  1. Alikariya ku bê beramber tê kirin, xêr, tiştê baş yê ku mirov bo kesekî dike yan dide kesekî bêyî ku bi xwe ti berdêlekê jê werbigire.

    de
    Güte / Gütigkeit / Herzensgüte / Tugend
    en
    benefaction
    nl
    goedheid
    tr
    hayır / iyilik / atıfet / himmet

Mînak

  • Ku qencî kete qelbê te lez bike, / Xerabî ji şeytaniye, wê meke.

Etîmolojî

Ji qenc + -î

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.