navdêr
Dengek bilind û nexweş ku dibe egerê nerihetiyê li def mirovî; pir car dibe dengê gelek mirovan pekve be.
- de
- Haufen / Masse / Menge / überfüllt
- en
- noise / rush / ado / congestion
- tr
- izdiham / kalaba / kalabalık / gürültü
Etîmolojî
Ji tirkî kalabalık, ji erebî غلبة (ẍelebe, “pirr bûn, gelek bûn, zehf bûn, zêde bûn”) + tirkî -lık. Heman peyv ji tirkî ketiye hinek zimanên rojavayî jî, bo nimûne romanî calabalâc (bixwîne: kalabalik), swêdî kalabalik, fînî kalabaliikki...