Jûjî

qurbetî

navdêr
  1. pirbêjî, zimançepelî, gevezetî, lewçetî, çileqetî, çelexaretî, heylorikî, berzeqî, çenebazîtî, şeqlebendî, 1, qudqudîn, kirin qidqidînî, lewçetî kirin, qudqudîn

    en
    cackle
    tr
    yanşaklık / gevezelik

Etîmolojî

Ji qurbe + -tî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

qurbetî — ferhenga kurmancî · Jûjî