Jûjî

rûkenok

navdêr
  1. kenok, devkenok, kenoke, devliken, rûbiken, devken, rûgeş, girnijok, beşuş, rûken, rûliken, beşerxweş

    tr
    güleç / güler yüzlü / mütebessim

Etîmolojî

Ji rûken + -ok

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.