Jûjî

rûn

/ˈruːn/

navdêr
  1. Madeyê ku bi ser şîrî dikeve gava ku tê kan / kilandin û dişibe don, bezî, zeytê, nîvişkî û hwd.

    de
    Fett
    en
    grease
    nl
    vet / smeer
    tr
    yağ

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *roughmen- (“sertûk, rûn”), ji *rewǝgh- (“meyandin, havên kirin”). Hevreha soranî ڕۆن (ron), kurdiya başûrî rün, zazakî ron, ruwen hewramî ruwen, farisî روغن (rewẍen, rowẍen), belûçî [skrîpt hewce ye] (rugen), avestayî ruwgne-, almanî Rahm (“sertûk”), holendî room, norwecî rømme, îzlendî rjómi, îngilîziya kevn rēam, inglîziya devokî ream...

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

rûn — ferhenga kurmancî · Jûjî