pêşgir
Pêşbendikeka bi ramana pêş, alî, hember, an dawiya tiştekî dide.
- de
- an- / ver-
- en
- on / for-
Etîmolojî
Ji proto-îranî *frā- (“ber, pêş”) proto-hindûîranî *pra- proto-hindûewropî *pro-, ku hevreha gelek peyvên zimanên din ên hindûewropî wek latînî pro, per, pre-, ingilîzî for-, elmanî ver-. Hevreha firaja (“têjika qaz û miravî”) û firêj kirin (“pêşxistin”), soranî firajan/firajandin, فراژ (fraj)/هەراش (heraş, “kamil, pêşketî, mikemel”), partî 𐫜𐫡𐫀𐫝 (frʾc /fraj/, “li pêş, pêşî; nêzîk”), farisî فراز (firaz) ku di peyva serfiraz de ketiye di kurdî jî. Guherîna fr>hr(û carinan ew jî >r) di zimanên kurdî de diyardeyeke berbelav e, bi taybetî zimanên têkildarî zimanê pehlewî, wek kurmancî firotin - z