Jûjî

rahîb

navdêr
  1. keşîş, abid, feqe, kesên ku hemû karê jiyana xwe kiriye îbadetkirin û bûye endamê xilwetxaneyekê

    de
    Mönch / Hirt
    en
    monk
    nl
    monnik / kloosterbroeder / kloosterling
    tr
    keşiş / rahip

Peyvên girêdayî

Girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

rahîb — ferhenga kurmancî · Jûjî