Jûjî

rih

/rɪh/

navdêrnêrza
  1. Mûyên li gep û alekên zelaman şên dibin (û bi gelemperî tên tiraşîn).

    de
    Bart / Sprit
    en
    beard
    nl
    baard
    tr
    sakal

Mînak

  • جزل و فرح چه شاهیه موت مرن گرین بکاثور و حمار گا و کر بان چیه سقف باب درجبهه انی فم دڤه لحیه رهن خبر نبا

Etîmolojî

Herwiha rî, ridên, ridîn, hevreha soranî ریش (rîş) (rîş), farisî ریش (rîş), tacikî риш (rîş), pehlewî rêş, zazakî erdîş, ji proto-hindûewropî *wréh₂ds (reh, ra) ku herwiha serekaniya reh û rêv yên kurdî ye jî (binere: reh, rêv). Forma "rîş" ji farisî ketiye soranî ji ber ku "ş" ya farisî hevberî "h" ya kurdî ye: farisî "çeşm" kurdî "çehv > çav", farisî "aşna" kurdî "hîn" (hîn bûn/kirin).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.