Jûjî

rikatî

navdêr
  1. kîn, xerezî, kînoyîtî, rikdarî, rikoyîtî, girdarî, kîndarî, rikgirî, kînedozî, mûdîtî, bikînbûn, kînbazî, kînokî, kînewerî

    tr
    garazlık / kincilik / kindarlık

Etîmolojî

Ji rik + -atî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

rikatî — ferhenga kurmancî · Jûjî