Jûjî

rizîn

1.navdêr
  1. Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.

    en
    fray
2.lêker
  1. Zêde gihiştin û loma pûç bûn (û gelek caran bêhnewî bûn).

    de
    faulen / verfaulen / vermodern / verwesen
    en
    rot / decompose / decay / putrefy
    nl
    bederven / rotten / vergaan / verrotten
    tr
    bertilmek / çürüme / çürümek / çürüyüş

Mînak

  • Nivînên me li ber avê şil bûne û rizîne.

Etîmolojî

Ihtimal e bi metatezê ji proto-hindûewropî |ǵerh₂- (gihiştin, pîr bûn), hevreha soranî ڕزان (rzan) / rizan, farisî رسیده (resîde: gihiştî), osetî зæро́нд (jerond), sanskrîtî जरन्त (jaranta) (cerente: pîr, mezin), ermenî ծեր (cer) (çer: pîr, mezin), rusî зреть (zretʹ) (zrêti: gihiştin), yûnaniya kevn γέρων (gérōn) (gêron: pîr, mezin), almanî Kerl (mêrik), îngilîzî churl (gundî, cahil)...

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

rizîn — ferhenga kurmancî · Jûjî