Jûjî

sûd

/ˈsuːd/

navdêr
  1. Mifa, kelk, menfeet, berjewendî, wec, qezenc, qazanc, kêr, feyde.

    de
    Gewinn / Vorteil / Vorzug / vorteil
    en
    acquirement / advantage / avail / behoof
    nl
    voordeel / nut / baat
    tr
    avantaj / fayda / istifade / kâr

Mînak

  • Mafê her kesî heye ku bi wekhevî sûd ji xizmetên gelemperî yên welatê xwe wergire.

Etîmolojî

Ji farisî سود (sûd, “sûd, fêde”), hevreha kurmancî sipa, avestayî 𐬯𐬏𐬌𐬛𐬌𐬌𐬁𐬌 (sūidiiāi, “perçivîn, zêde bûn”), ji proto-îranî *cwáHdah (“artêş”), ji proto-hindûewropî *ḱewh₁- (“perçivîn, mezin bûn”).

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sûd — ferhenga kurmancî · Jûjî