Jûjî

sûnd

navdêr
  1. Qesem, dirametî, soz, ehd.

    de
    Eid / Schwur
    en
    oath / pledge / vow / swearing
    nl
    eed
    tr
    yemin / ant / kasem / ahit

Mînak

  • Mey ko biçit saxerê di destê wê dilberêSûndê bi xaliq dixwim roj e di Birca-hemelDêm-i di camê me dî sur di medamê me dî

Etîmolojî

proto-hindûewropî: *swer- ("sûnd xwarin") :* proto-îranî: *hwer ("sûnd xwarin"); avestayî: xᵛār-; partî: sog'nd; pehlewî: sokend; sogdî: sw'kent; farisî: sewgend > suwgend; peştûyî: sogin; kurmancî: sûnd; soranî: swênd; zazakî: sond

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sûnd — ferhenga kurmancî · Jûjî