Jûjî

sebîl

navdêr
  1. rê, rêbaz, rêç

    tr
    sebil / sigaralık

Mînak

  • fî sebîl Ellah

  • Gerçi di nêv helqeya şêran im ez»Leyse 'eleyna li-'idana sebîl«Zor-i Mela firqetê ebter kirîn

Etîmolojî

Ji erebî سبيل (sebîl) ji aramî שבילא (şibîl) ji rehê שבל (ş-b-l-: birin, ajotin). Ji heman rehê aramî շաւիղ (şevił) ya ermenî û şiverê ya kurdî. Binêre: "şiverê".

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.