Jûjî

sekerat

/sɛkɛˈɾɑːt/

navdêr
  1. dema mirinê, haletê mirinê, dema mirov zêde bêhêz û nexweş dibe berî bimire

    de
    Todesstunde
    nl
    doodsstrijd
    tr
    can çekişme

Mînak

  • Ew li ber sekeratê ye.

Etîmolojî

Ji erebî سکرات

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sekerat — ferhenga kurmancî · Jûjî