1.navdêr
Maneya vê madeyê hê nehatiye nivîsîn. Heke hûn maneya wê bizanin, kerem bikin binivîsin.
sekinîn
2.lêker
Rawestîn, man, tebitîn, neçûn, nelivîn, nelebitîn, neqeliqîn, li cihê xwe man, ji cihê xwe neçûn, êdî nelivîn.
- de
- anhalten / stehen bleiben / stoppen / Ausruhen
- en
- to stay
- nl
- stoppen / stilstaan / halthouden
- tr
- durmak / beklemek / dinme / eğleşme
Mînak
Li pişt Şerefxan, birek mirov sekinîne, sisê ji wan pasewan in û rim di destê wan de hene.
Etîmolojî
Ji erebî سكن (sekene, “sekinîn”) + -în, hevreha aramî שכנ (ş-k-n-: sekinîn), akadî şekanu, têkilî sekn, sakin, sikûn, iskan, mesken, meskûn, misekin, sikûnet...