Jûjî

sema

navdêr
  1. dans, reqis, dîlan, govend, dawet, livîna bi ahengî li ber muzîkê (xaseten ya derwêşên mewlewî)

    de
    tantz
    en
    choreography / dancing / footing / pas
    nl
    dans
    tr
    semah / sema

Mînak

  • Min dî seher zulfên di mestHatin sema ihram-i bestÇûn secdeya xalê bi qest

Etîmolojî

Ji farisî سما (sema, “reqsa derwêşan”), kurtkirina "reqsa / govenda semayî" anku "esmanî, dînî, xwedayî", ji erebî سماء (semai: esman) ji proto-samî *šamāy-. Hevreha maltayî sema, aramî ܫܡܝܐ (şimeya), îbranî שמים (şamayim), ge'ezî û tingrînî ሰማይ (sämay), ugarîtî šmm, šmyn, erebiya başûrî s1myn, s1mhm, mendayî šumia, fenîkî šmm...

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sema — ferhenga kurmancî · Jûjî