1.rengdêr
Kesê ku dest yan lingên wî baş naxebitin; kesê ku dest yan ling nînin.
seqet
/sɛˈqɛt/
2.navdêr
Kesê ku dest yan lingên wî baş naxebitin, kesê ku dest yan ling nînin.
- de
- behindert
- en
- disabled / handicapped
- nl
- gehandicapt / invalide / mindervalide
Mînak
Pend û xelet û xilaf û yalanBend û seqet û xilaf û kalanTesnî' kirin wî hinde teşnî
Etîmolojî
Ji erebî سَقَط (saqaṭ). Ji pehlewê "skend" (şkestî), hevreha şkên,