Jûjî

sewgur

navdêr
  1. tariqewrik, hingur, spêde, berbangî, zenûn, tarîgewrik, berbang, sarî, kebar, kubar, karzim

    tr
    alaca karanlık / fecir / kör / tan

Mînak

  • Serê wî di ber wî de, li ber guvîniya ji nav sewgura sibeyê de dihat, hênijî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sewgur — ferhenga kurmancî · Jûjî