Jûjî

seyd

navdêr
  1. Nêçîr, rav, raw, kuştina yan girtina heywanên kûvî.

    de
    Jagd / Hetzjagd
    en
    hunt / chase / hunting / shooting
    nl
    jacht
    tr
    av / şikâr

Mînak

  • Xezalek wê di fitrakêBi cayî seydê ez bûmaDi wê fitrak û bendê da

Etîmolojî

Ji erebî صيد (ṣeyd), hevreha aramî ܨܝܕܐ (ṣeyda) û îbranî ציד (tsáyid), akadî [Peyv?] (ṣâdu)

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

seyd — ferhenga kurmancî · Jûjî