Jûjî

sikûm

/sɘˈkuːm/

navdêr
  1. Wech, dêm, rû.

    en
    surat / the cut of one jib
    tr
    beniz / çehre / sıfat / surat

Mînak

  • Peyva xwe gotibû û bi wî kenê xwe yê pîs ê ku li ser sikûmê xwe kom kiribû lê xistibû û çûbû.

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sikûm — ferhenga kurmancî · Jûjî