Jûjî

sil

/ˈsɘl/

1.rengdêr
  1. xeyidî, xeyidandî, enirî, enirandî, hêrs, tûre, aciz

    de
    gekränkt / verstimmt
    en
    alienation / driving apart / pneumonia / angry
    nl
    gekrenkt / gepikeerd
    tr
    gergin / küskün / rencide

Mînak

  • Min xwîn bi co têtin ji dilEw baziyê bê tor û silDakefte nêv tora qizil

Etîmolojî

Hevreh bi soranî سڵ (sill), ji erebî ذل (>tirkî zül). Bo guherrîna mehna bibîne aciz u soranî قەڵس (qells) ("sil, xeyidî" hevreh bi qels).

Peyvên girêdayî

2.navdêr
  1. zibil, peyn, kuşpil, rîx, kersil, sahîsilop, pîsatiya heywanan, gûyê heywanan

Etîmolojî

Sivikkirina zibil, ji erebî زبل (zibl). Bo ketina B bide ber "til, tilî, tibl".

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sil — ferhenga kurmancî · Jûjî