Jûjî

sipil

/sɘˈpɘl/

navdêr
  1. Di movikdaran de, însan jî tê de, bezeke damarî ya bêkanal e ku li çepê zikê jorî yê nêzîkî mîdeyê ye, xirokên sor ên xwîna kevin (erîtrosît) ji holê radike, bermayîyan ji herka xwînê derdixe, wekî embarê xwînê hereket dike û lîmfosîtan çêdike.

    de
    Milz
    en
    spleen / milt
    nl
    milt
    tr
    dalak

Etîmolojî

proto-hindûewropî: *splegʰ- ("sipil") :*proto-îranî:; avestayî: spereza- ("sipil"); pehlewî: spārz ("sipil"); hotenî: spuljei ("sipil"); farisî: sipurz ("sipil") … ^(alfabeya arî); kurmancî: sipil ("sipil"); zazakî: serpez,helpez ("sipil")

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

sipil — ferhenga kurmancî · Jûjî