navdêr
Qelp û tûvilê genimî yê ku piştî bêtinê bi ser moxelê dikeve.
- de
- Kleie
- en
- bran
- nl
- zemel / zemelen / koren / zaagsel
- tr
- kepek
Mînak
"Me ar bêt û sivî rêt", anku me karê xwe bi dawî anîye.
"Sivî" hevreh û hevwateya "sebûs/sobûs/sepûs" ya farisî û "sûs/sipûs" ya feylî ye.
Etîmolojî
Hevreha zazakî sivî, soranî soranî سۆس (sos), feylî sûs / sipûs, farisî سبوس (sebûs, sobûs) û سپوس (sepûs), ji zimanên îranî.