Jûjî

têjik

/teːˈʒɘk/

navdêr
  1. Zarokên heywanan, heywanên di temenê biçûk de.

    de
    Kalb / Junge / Nachwuchs
    en
    young / calf
    nl
    jong / kalf
    tr
    yavru / dana / cücük / döl

Mînak

  • Karik têjikên bizinan in.

  • Golik têjikên mangeyan in.

Etîmolojî

Reng e ku ji çêj + -ik, bi maneya "yên ku lazim e (ji aliyê mak yan bavikê wan va) bên têrkirin". Guhartina /ç/ yan /c/ -> /t/ yan /d/ di kurmancî da berbelav e, binêre teşn <- çeşn; daş, dehş <- caş, cehş.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

têjik — ferhenga kurmancî · Jûjî