Jûjî

tîn

/ˈtiːn/

navdêr
  1. Şiklekî enerjîyê ye ku ji madeyên germ ber bi madeyên sar diherike.

    de
    Hitze
    en
    heat
    nl
    hitte / warmte
    tr
    ısı

Mînak

  • Yekeya tînê kalorî an jî joul e.

  • Li ber tava rojê arekî li ber bê ku çirûsk jê dipekin, weke teyrê tawisekî spî ku perê xwe vekiribe û dabe tîna tavê ye.

Etîmolojî

Hevreha hevwateyên wê bi gelek zimanên din yên Proto-hindûewropî: farisî تشنه (têşnê), sanskrîtî तृष्यति (tṛṣyati), ermeniya kevn թառամ (tʿaṙam: çilmisîn > ermeniya nû թառամել / (tʿaṙamel) û թարշամել / tʿaršamel) > kurdî çilmisîn), îngilîzî thirst (têhn, tîn), tart (tirş) û dry (ziwa, hişk), yûnaniya kevn τέρσομαι (têrmosoy: hişk / ziwa bûn), latînî terra (ax, erdê ziwa) û torrere (sotin, şewitîn), almanî dürr (ziwa, hişk), albanî thartë (tirş) û ter (hişk / ziwa bûn)... hemû ji proto-hindûewropî *ters- (“hişk, ziwa”). Tirş û tî (hewceyî avê) jî ji eynî rehî ne.

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.