Jûjî

tûj

/tuːʒ/

rengdêr
  1. Tişta/ê serikê wê / wî pirr zirav (bi taybetî daku bikare tiştan kun bike, wek derzî yan nişterê).

    de
    scharf / spitz
    en
    sharp
    nl
    scherp / puntig / gepunt / pikant
    tr
    keskin
  2. acı / baharatlı

    de
    scharf
    en
    hot, spicy
    nl
    scherp / pittig
  3. keskin / şiddetli

    de
    scharf / heftig
    en
    severe
    nl
    scherp / hevig

Mînak

  • Derziyeke tûj.

  • Kêreke tûj.

Etîmolojî

proto-îranî *tî(n)c- ("tûj kirin"); avestayî: teêçe- ("tûj"); farisiya kevn: tigre- ("tûj"); pehlewî: tîj, tyz ("tûj"); farisî: tîz ("tûj"); kurdî: tîj > tûj ("tûj"); belûçî: tēz ("tûj"); hewramî: tej, tîj ("tûj") ...; zazakî: tûj, tîj ("tûj")

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tûj — ferhenga kurmancî · Jûjî