Jûjî

tûncik

navdêr
  1. bisk, zilf, baqê temberiyê, kakil, temerî, temberî, temborî (temorîk, temerî, temelî, temelî, temerî, temorîk, tolik, tûmik, tembûrik, poçax, pêşanîk, temorî, pûncik, tûmik tûrçing, qoqol, perçem, xumbil

    tr
    zülüf / perçem

Etîmolojî

Ji tûnc + -ik.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tûncik — ferhenga kurmancî · Jûjî