Jûjî

taîfe

navdêr
  1. mezheb, terîqet, ol, dîn, ayîn, rêbazên heman dînî lê yên ku hinekî ji hev cuda ne (di îslamê de sinîtî û şîîtî; di sinîtiyê de henbelî, henefî, malikî û şafiî)

    de
    Sekte
    en
    sect
    nl
    sekte
    tr
    mezhep / taife / tayfa

Etîmolojî

Ji erebî [Peyv?]

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

taîfe — ferhenga kurmancî · Jûjî