Jûjî

tajî

/tɑːˈʒiː/

navdêr
  1. seyên beza yên nêçîrê, kûçikên ku bo girtina heywanên kûvî tên bikaranîn

    de
    Jagdhund / Windhund
    en
    hound / beagle / greyhound / hunting dog
    nl
    jachthond
    tr
    tazı / av köpeği / sivil / dal

Etîmolojî

Ji proto-hindûewropî *tekʷ- (“lezîn, bezîn”). Hevreha soranî تانجی (tancî) (tancî), kelhurî tanzî, zazakî tanzî / tonzî, farisî تازى (tazî: 1. tajî 2. talanker, şelîner), farisiya navîn tazîk, têkilî -taz- ku rehê dema niha ji lêkera texten (bezîn, bazdan) e, avestayî tek-, teçeyti- (bezîn, lezîn) û teke- (robar, herik), osetî тæх (tex: beza), sanskrîtî तक्ति (takti) (tekti-), slaviya kevn тєшти (têşti: herikîn), rusî течь (tečʹ) (têçi), sirboxirwatî teći / те̏ћи, yûnaniya kevn ταχύς (takhús) (taxûs: bilez, beza), sekeyî/skîtî teke- (beza; xurt), latviyayî čakls (zîrek), almanî û holendî diene

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tajî — ferhenga kurmancî · Jûjî