Jûjî

talan

/tɑːˈlɑːn/

navdêr
  1. şelandin, rûtkirin, jêstandin, tiştên kesekî bi zorê bo xwe birin ew tişt an jî mita yên ku bi hêzê ji kesekî hatîn standin an jî dizîn

    de
    Beute / Einnahme / Raub / Räuberei
    en
    on the rack / roof / ravin / robbery
    nl
    plundering / roof
    tr
    çapul / plaçka / yağma / talan

Mînak

  • Bêt û biret minşarê çerxDijmin ji can talan bitinEw xwe hero nalan bitin

Etîmolojî

Ji tirkî talan, hevreha azerî talan, qazaxî талан. Heman peyv wek թալան (tʻalan) ketiye ermenî jî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

talan — ferhenga kurmancî · Jûjî