Jûjî

tarîtî

/tˁɑːɾiːˈtiː/

navdêrmêza
  1. Tinebûna ronahiyê; rewşa nebûna/kêmbûna ronahiyê.

    de
    Dunkelheit / Finsternis
    en
    darkness
    nl
    duisternis / donkerheid
    tr
    karanlık

Mînak

  • tarîtiya geşê

  • Damad ko kir bi mihrî gulgûnTarîtî bi rohniyê ko rakirXem şubhetê zulmetê fena kir

Etîmolojî

Ji tarî + -tî.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tarîtî — ferhenga kurmancî · Jûjî