navdêr
atî, fê, edr, hedr, keps, edir, da epîlepsî, êşek e car-car tavilê têt mirovî û mirov bêhiş dibe û bêhemdî xwe dilive
- de
- epilepsie / fallsucht
- en
- epilepsy
- nl
- epilepsie / מחלת ענפילע
- tr
- epilepsi / sara
Mînak
Dîsan tebê girt û bi erdê ket.
Naçar gelek bi şîr fena bûnHetta ko hinek bi dîn teba bûn
Etîmolojî
Ji erebî [Peyv?].