tekîd

navdêr

Dabîn, misogerî, ekîdkirin, esehî, piştrastî.
en
certain / certainty / certitude / emphatic
tr
varma

Etîmolojî

Hevreha kurmancî teqez, ji erebî تَأْكِيد (taʔkīd, “mitleqî”), têkildarî ekîd.