Jûjî

tekûzî

navdêr
  1. mikemeliyet, kamilî, temamî, bêkêmasîtî, bêqisûrî, bêeybî, rewşa tekûzbûnê

    de
    Vollständigkeit
    en
    impeccability / wholeness / complement / complaisantly
    tr
    mükemeliyet / mükemellik / yetkinlik

Etîmolojî

Ji tekûz + -î

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.