Jûjî

tembelitî

navdêr
  1. sistî, çîzbûn, lawazî, mandîbûn, şeketkirdin

    en
    languor / fecklessness

Etîmolojî

Ji tembel + -itî.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tembelitî — ferhenga kurmancî · Jûjî