Jûjî

teng

/ˈtˤɛnɡ/

1.rengdêr
  1. Ne fireh; cihê yan tişta/ê pirr kes yan tişt nikarin biçin tê de yan tê de bimînin ji ber ku biçûk e.

    de
    eng / begrenzt / schmal / dicht
    en
    narrow, not wide
    nl
    nauw / smal / dicht
    tr
    dar

Mînak

  • Riyeke teng; odeyeke teng.

  • Em 10 kes di yek odeyê ve diman, pirr teng bû.

Etîmolojî

Ji proto-îranî *tenç (“teng”), proto-hindûewropî *tenk (“teng”). Hevreha farisiya navîn teng (“teng”), partî tenîşin (“teng”), farisî [skrîpt hewce ye] (teng, “teng”) - [skrîpt hewce ye] (tencîden, “teng kirin”), belûçî [skrîpt hewce ye] (tenk, “teng”) - [skrîpt hewce ye] (tenčit, “teng kerden”), soranî [skrîpt hewce ye] (teng, “teng”), hewramî, zazakî teng (“teng”), sanskrîtî [skrîpt hewce ye] (tenekti, “teng”) - [skrîpt hewce ye] (tenc, “teng kirin”), almanî dicht (“teng”), îngilîzî tight (“teng”).

Peyvên girêdayî

2.navdêr
  1. bilindahî yan nizmahiya tiştekê/î, rade, ast, dûş, sewiye

    de
    Gasse / Niveau / Rang / Stand
    en
    saddle girth / succinct / tiemaker / two-by-four
    nl
    buikriem / singel
    tr
    kolan

Peyvên girêdayî

Peyvên çêbûyî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.