Jûjî

terkîb

navdêr
  1. qedînek, pêkvedan, pevgihan, yekkirin, hevedudanî, raxistina rûpelan

    tr
    tamlama / terkip / bileşim

Etîmolojî

ji erebî ترکيب (terkîb), hevreha akadî terkîbu ji rehê r-k-b- (siwar bûn / kirin) ku herwiha serekaniya peyva rikêb e. Wek ترکیب (terkîb) ketiye farisî wek terkip jî di tirkî de cih girtiye.

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.