Jûjî

tert

/ˈtɛɾt/

navdêr
  1. Madeyên li ser hev hişk dibin û perçeyên mezin pêk tînin.

    de
    Scholle
    en
    gubbins
    tr
    kesek / tortu / kefeki / kesmik

Mînak

  • Ji ber ku me erd bi zihayî cot kir ji dêvla kêseka tertên axê yên sed-sêsed kîlo çêbûn.

  • Ma ev ajal ne gunehin keça mi! Ji ber ku te ev 10 roj rêxa bin wan ne avêtiye rêxa wan bûye tert.

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.