Jûjî

tewaf

navdêr
  1. Zivirîna li dor Ke'beyê anku kevirê reş yê hecê (bi gelemperî heft caran).

    de
    Tawaf
    en
    tawaf
    nl
    tawaf
    tr
    tavaf / çevrinme

Mînak

  • Çûn tewafa yara xwe.

Etîmolojî

Ji erebî طَوَاف (ṭawāf)

Peyvên girêdayî

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tewaf — ferhenga kurmancî · Jûjî