Jûjî

tilor

/tɘˈloːɾ/

navdêr
  1. ran, hêt, rihn, king, qalçe, derqûn, laqûn

    en
    king / ran
    tr
    popo / but / kalça

Mînak

  • Tilorên vê jinikê nabin nesîbê kesî... Ji ber ku ew tilorên xwe ji bo xapandinê bi kar tîne... Ser soza xwe nasekinî!

  • Dema ku me gog dilîst, goga me tilor bû û çû li ser rê îja wesayîtek li ser ser bas bû û teqand.

Etîmolojî

Hevreh bi soranî دولۆرە (dulore), ji du, yehnî mehneya ewelîn îleh "qûn", "ran" e. Dibe ku sifîna duduyan hevreha lûle bibe.

Peyvên girêdayî

Awayên din

Çavkanî û lîsans

Ev serpeyv ji Wîkîferheng/Wiktionary tê û bi CC BY-SA 4.0 lîsanskirî ye. Çavkanî: Wîkîferheng. Daneyên me yên jê derketî jî bi heman lîsansê tên parvekirin.

tilor — ferhenga kurmancî · Jûjî